Ποιότητα
Ήπια έκθλιψη, χαμηλή θερμοκρασία — τίποτα βιαστικό, τίποτα λιγότερο.
Η Ιστορία
Ό,τι ξεκίνησε ως ένα απλό ταξίδι, έγινε παράδοση.
Στην Κυπαρισσία Μεσσηνίας, στην αυλή του πατρικού του Νίκου, στέκει μια αιωνόβια ελιά. Είναι το δέντρο που ενέπνευσε το λογότυπο της ΚΥΠΑΡΙΣ — όχι επειδή είναι το μεγαλύτερο ή το παλαιότερο, αλλά επειδή εκεί ξεκινούν όλα.
Ο Νίκος μεγάλωσε ανάμεσα στις ελιές της Κυπαρισσίας. Έμαθε από τον παππού του τον Κώστα, τον Σπύρο και την οικογένειά του ότι η γη ανταποδίδει μόνο όταν τη φροντίζεις με σεβασμό.
Ο Άγγελος μεγάλωσε στην Αθήνα. Για εκείνον, οι ελιές ήταν απλώς το τοπίο των καλοκαιρινών διαδρομών — μέχρι τη χρονιά που ο Νίκος τον κάλεσε στη συγκομιδή. Δεν ήρθε επειδή ήξερε από ελιές. Ήρθε για να βοηθήσει έναν φίλο.
Κάθε χρόνο επέστρεφε. Ύστερα άρχισαν να έρχονται φίλοι. Μετά οι σύντροφοί τους. Αργότερα τα παιδιά τους. Οι οικογένειές μας μεγάλωσαν, η παρέα μας έγινε μεγαλύτερη, και η συγκομιδή έγινε η στιγμή που όλοι περίμεναν.
Δεν ήταν μόνο η δουλειά της ημέρας. Ήταν τα γέλια ανάμεσα στα δέντρα. Οι ιστορίες καθώς απλώναμε τα δίχτυα. Τα παιδιά που έτρεχαν ανάμεσα στις ελιές. Το τραπέζι που στρωνόταν καθώς έπεφτε ο ήλιος.
Γιατί η ΚΥΠΑΡΙΣ δεν είναι απλώς ελαιόλαδο. Είναι μια φιλία που έγινε παράδοση — και μια παράδοση που θέλουμε να μοιραστούμε μαζί σας.
Μία ελιά, κάθε συγκομιδή.
- 01
Βρίσκεται εκεί δεκαετίες — πολύ πριν όλο αυτό αποκτήσει όνομα.
- 02
Δεν είναι το μεγαλύτερο δέντρο, ούτε το παλαιότερο. Είναι εκείνο απ' όπου ξεκινούν όλα.
- 03
Κάθε χρόνο, πριν αρχίσει η συγκομιδή, μαζευόμαστε κάτω από τα κλαδιά της και μοιραζόμαστε το πρώτο μας γεύμα.
- 04
Κι όταν η μέρα τελειώνει, επιστρέφουμε στο ίδιο σημείο — για να θυμόμαστε από πού ερχόμαστε.
